فضل الله قاسمی مدیر و دبیر بازنشسته میبدی:

به دانش آموزانم بگویید ، من هنوز پیر نشده ام

 زیباترین سال های زندگیش را در همین میبد معلّم بود ، مدیر بود ، مدرسه می ساخت و فکرها را پرورش می داد.

شاید بچه های امروز میبد ، او را نه دیده اند و نه می شناسند امـّا بزرگترها هیچ وقت نامش را فراموش نخواهند کرد، مخصوصا ً آنهایی که در مدرسه با او بوده اند.

فضل اله قاسمی مدیر و معلّم سالیان گذشته میبد .

مدرسه مفید ، اسمی که برای قدیمی ها آشناتر از بچه های امروزی است. مدرسه ای با دیوارهای آجری ، سالن و حیاطی زیبا بر کنار رودخانه ای که مسیر عبور سیل های احتمالی بود که همه و همه خاطراتی دارد برای آقای قاسمی و بچه های آن دوران. بچه هایی که آن روز در ساختن مدرسه آجر می آوردند و کمک می کردند ، امروز دکتر شده اند ، مهندس شده اند ، روحانی شده اند و عده ای هم بازنشست شده اند.

عصر دومین روز از اردیبهشت 89 ، به منزل شخصی ایشان در شهر یزد رفتیم و این گفتگو را که داریوش قاسمی فرزند و دانش آموز ایشان نیز حضور داشتند ، ترتیب دادیم.

گفتگوی « نشریه جامع » با فضل اله قاسمی از آن گفتگوهاست که شاید خاطره ای از آن دوران باشد و شاید ارج نهادن به همه آنهایی که روزی به فرهنگ میبد خدمت کرده اند و امروزه دوران استراحت و بازنشستگی خود را با حس دلسوزی برای مدرسه و دانش آموزان می گذرانند. فضل اله قاسمی یکی از آنهاست:

 - آقای قاسمی لطفا ً در ابتدا خود را برای خوانندگان نشریه معرفی کنید.

بنده فضل اله قاسمی فیروزآبادی متولد 1/ شهریور / 1307 هستم. دبیر و مدیر بازنشسته دبیرستان مفید میبد. در سال 1329 استخدام شدم و سال 1359 نیز بازنشسته شدم.

- آقای قاسمی مختصری هم در مورد سوابق کاری و گذشته خود توضیح بدهید.

بنده پس از استخدام توسط اداره فرهنگ ، موقعی که دیپلمه ها را تقسیم می کردند به رفسنجان اعزام شدم. آن زمان خیلی برای مردم جالب بود که تعدادی دیپلمه به شهرشان آمده اند و این برایشان مسئله مهمی بود.

پس از رفسنجان به عنوان نماینده اداره فرهنگ در شهرستان انار مشغول شدم.

پس از گذراندن خدمت سربازی با حکم تهران به یزد آمدم و تا یکسال در یزد و در دبیرستان دکتر طاهری (خیابان شیخداد) بودم. بعد از این مدت نیز با ابلاغ حکمی به میبد آمدم.

در میبد ، همراه اخوی که مدیر دبستان امام میبد بود (حوالی سیدصدرالدین قنبر) بودم. سپس به عنوان دبیر ریاضی معرفی شدم و بعد از مدتی به دبیرستان مفید رفتم.

هنگامی که برای تدریس ریاضی ، فیزیک و ... به مدرسه مفید رفتم مدیر آنجا آقای خاتمی و سپس آقای آقایی بود که ایشان برای اخذ لیسانس از این مدرسه رفتند که بنده به عنوان مدیر دبیرستان انتخاب شدم و حدود 18-20 سال نیز مدیر این دبیرستان بودم.

در یکسال مانده تا بازنشستگی نیز به عنوان دبیر مشغول به خدمت بودم.

 - الان با کسانی که آن زمان هم دوره بوده اید ، ارتباط هم دارید و آیا جویای احوال هم می شوید؟

پس از انتقال خانه و زندگی ام به یزد ، ارتباطم با دوستان کمتر شد. ولی در حال حاضر آقای سیدمصطفی موسوی رییس کنونی آموزش و پرورش میبد خیلی به بنده لطف دارند و بزرگوارانه با هم ارتباط داریم. دانش آموزانی هم دارم که گاها ً به بنده سر می زنند.

 - آیا بین فضای آموزشی دیروز و امروز ، تفاوت و تغییری احساس می کنید؟

به نظر بنده ، الان کمی شرایط تغییرکرده است و بعضی حرمت ها از بین رفته است. متأسفانه حرمتی که قدیم دانش آموزان به اولیای مدرسه می گذاشتند امروزه کمتر دیده می شود.

 - آقای قاسمی ، خاطرات زیادی از جذبه و شخصیت شما در مدرسه شنیده ایم ، مایلیم چند مورد از آنها را از زبان خودتان بشنویم.

بنده معتقد بودم مدرسه باید نظم داشته باشد. هم دبیران باید نظم و قانون را رعایت کنند و هم دانش آموزان. البته در مدرسه رفاقت هم حاکم بود البته همراه با ضابطه و در چارچوب قوانین و نظم.

در اینجا خاطره ای را از زبان فرزندم داریوش که او نیز دانش آموزم بوده است نقل می کنم: «بعد از بازنشسته شدنم ، داریوش به همراه یکی از دوستانش که او نیز دانش آموز من بوده است در کوچه ای می رفتند که ناگهان صدای موتور من از دور به گوش می رسد. آن فرد خیلی دستپاچه و فوری جایی پنهان می شود و وقتی داریوش از او قضیه را می پرسد می گوید که هنوز هم از ابهت آقای قاسمی می ترسم.»

مورد دیگر اینکه یک روز فرزندم داریوش دیر به مدرسه آمده بود و او را همانند بچه های دیگر بیرون از مدرسه نگه داشتم. و ...

 - الان از دانش آموزان و شاگردانتان خبری دارید و آیا با آنها دیدار و برخوردی داشته اید؟

به کرات خودم یا فرزندانم با آنها مواجه شده ایم که بسیار به بنده و فرزندان لطف داشته اند که موارد زیادی از این دست را سراغ دارم.

 - آقای قاسمی توصیه شما به دبیران امروزی چیست؟

در این مورد می توانم بگویم کسی که سرپرست کاری شد باید قوی و بااراده باشد ، به طوریکه در ملأ عام مشخص شود که مثلا ً دانش آموزان او تربیت شده هستند. دبیران بین دانش آموزان تبعیض قایل نشوند و سعی کنند احترام متقابل بین خود و دانش آموزان برقرار کنند.

 - چه توصیه ای به دانش آموزان دارید؟

 احترام به معلمان ، وظیفه شناس بودن و با کمال احترام با بزرگترها رفتار کردن.

 - و سخن پایانی؟

بد مکن که بد افتی               چاه مکن که خود افتی

به دانش آموزانم بگویید من هنوز پیر نشده ام.